Druksensortechnische specificaties bieden gebruikers voornamelijk informatie over producttechnologie en productfuncties. Omdat er geen wettelijke vereisten of industrienormen zijn om de inhoud en vorm van technische specificaties te specificeren, zijn de technische specificaties van elke fabrikant anders. Bij het analyseren van technische specificatiegegevens is het belangrijk om belangrijke details, verschillen en kwesties te begrijpen die aandacht behoeven.

1. Nauwkeurigheid en nauwkeurigheid

De termen "precies" en "precies" hebben verschillende betekenissen. Voor het meten van sensoren moeten de twee correct worden onderscheiden.

Nauwkeurigheid omvat lineariteitsfout, hysteresisfout en herhaalbaarheidsfout (of herhaalnauwkeurigheid) binnen het meetbereik. De gemeten waarde ligt min of meer altijd dicht bij de uiteindelijke gemiddelde waarde, die kan worden weergegeven door een "verstrooide cirkel". Nauwkeurigheid kan echter niet worden gebruikt om de fout tussen de gemiddelde waarde van meerdere metingen en de werkelijke waarde te beschrijven. Dergelijke fouten worden weergegeven door "precisie".

De nauwkeurigheid wordt weergegeven door een verspreide cirkel gecentreerd op de gemiddelde waarde. "Nauwkeurigheid" verwijst naar de fout tussen de gemiddelde waarde van meerdere metingen en de werkelijke waarde.

2. Maximale meetfout en aparte standaard meetfoutVerschillende leveranciers hanteren verschillende definities van sensorspecificaties. Sommige leveranciers geven de grootste meetfout, terwijl anderen een aparte standaard meetfout geven. Deze twee variabelen zijn echter compleet verschillend.

De standaardmeetfout wordt weergegeven door de straal (nauwkeurigheid) van de spreidingscirkel. De maximale meetfout is de som van de vaste fout (nauwkeurigheid) en de standaardmeetfout (nauwkeurigheid).

Vanwege de verschillende algemene specificaties die zijn geïmplementeerd, kunnen de prestaties van twee sensoren met dezelfde parameterwaarden sterk verschillen. Als beide sensoren zijn gemarkeerd met 0,1% volledige schaal (FS), is er geen vaste fout voor een van hen. Bovendien wordt de relatie tussen de gemeten waarde en de werkelijke waarde niet aangegeven. Daarom komt een sensor met een standaardmeetfout van 0,1% FS waarschijnlijk overeen met een sensor met een maximale meetfout van 0,5% FS. Om de maximale meetfout 0,1% FS te laten bereiken, moet de sensor nauwkeuriger zijn, bijvoorbeeld: 0,05% FS standaardmeetfout (nauwkeurigheid, dispersiecirkel) plus 0,05% FS vaste fout.

Als het gegevensblad niet duidelijk aangeeft of het de maximale meetfout of de standaardmeetfout is, moet dit in kleine letters worden uitgelegd om onderscheid te maken. De sleutel tot de vraag is of de technische indicatoren nulpuntfout en volledige schaalfout omvatten. Bijvoorbeeld:

De technische specificaties die zijn gespecificeerd volgens de standaardmeetfout omvatten lineariteitsfout (ingesteld volgens de minimale BFSL) en hysteresefout en herhaalbaarheidsfout; de technische specificaties die zijn gespecificeerd volgens de maximale meetfout omvatten nulpuntfout, volledige schaalfout, lineaire fout (ingestelde limietpuntinstelling) en hysteresefout en herhaalbaarheidsfout (EN 61298-2).

3. Foutdefinitie

Of het nu de standaard meetfout of de maximale meetfout is, de definitie van fout moet verder worden overwogen. Er zijn twee gebruikelijke manieren om fouten te definiëren.

Er wordt een groot aantal sensoren gebruikt in het meetproces en elke sensor voert overeenkomstige meervoudige metingen uit. Als gedefinieerd als een "typische" fout, voldoet slechts 68% (1s) van de sensoren aan de technische specificaties. Dit betekent dat 32% van de sensoren niet voldoet aan de technische specificaties die door de fabrikant zijn verstrekt.

Als het wordt gedefinieerd door de "maximale" fout, is het een product van hoge kwaliteit, omdat vanuit een statistisch oogpunt 99,7% (3s) van de meetsensoren aan deze technische specificatie voldoen. Daarom voldoen in dit geval bijna alle sensoren aan de technische specificaties van de fabrikant.

4. Temperatuurinvloed

De standaardmeetfout en/of de maximale meetfout zijn gerelateerd aan de referentietemperatuur, die doorgaans 20°C bedraagt. In de meeste gevallen is de bedrijfstemperatuur van de sensor echter onstabiel of wijkt deze af van 20°C, wat een overeenkomstige impact heeft op de standaardmeetfout, maar een grotere impact heeft op de maximale meetfout. Dit komt doordat de prestaties van de sensor slechts voor één temperatuurwaarde kunnen worden aangepast. Daarom zullen bij temperatuurveranderingen zowel de nulpuntfout als de volledige schaalfout (grenspunt of minimale instelling) veranderen.