Het kernelement van dedigitale thermometeris de temperatuursensor, die de temperatuursensor gebruikt om elektrische signalen uit te voeren, direct digitale signalen uit te voeren of huidige signalen (analoge signalen) om te zetten in digitale signalen die herkend kunnen worden door het interne geïntegreerde circuit, en vervolgens de digitale signalen weer te geven op het display. De temperatuur van de tabel. De resolutie van momenteel gebruikte temperatuursensoren kan gewoonlijk ±0,01°C bereiken.

De bekende traditionele kwikthermometer is gemaakt volgens het principe van thermische uitzetting en krimp. Tegelijkertijd is er, om de meting stabiel te houden nadat de thermometer het lichaam verlaat, een smalle verbinding tussen de kwikglasbol en de glazen buis van de thermometer, wat de oppervlaktespanning van kwik aanzienlijk verhoogt. Om de glazen bol niet terug te trekken en de kwikkolom los te koppelen wanneer de temperatuur daalt. Daarom moet de thermometer elke keer worden geschud als er een probleem wordt gemeten. De nauwkeurigheid van kwikthermometers kan 0,1 °C bereiken, wat iets lager is dan die vandigitale thermometers, maar het kan volledig voldoen aan de behoeften van klinisch gebruik.